روزنگار

نوشته‌های من

به یاد حامد رحیم‌پور

بدون دیدگاه

بسم الله الرحمن الرحیم
باورش واقعا سخته. خیلی سخت. فکر می‌کنم فقط از تصور رفتن آقای رحیم‌پوره که حالمون اینه نه باور کردنش. همین چند روز قبل قرار داشتیم. همین چند روز دیگه قرار بعدیمونه..
آدم تو زندگیش بعضی وقتا آدم‌هایی رو می‌بینه که حس می‌کنه خدا اون آدم‌ها رو به عنوان حجت خودش برای خوب زندگی کردن سر راهش قرار داده. آقای رحیم‌پور برای ما چنین آدمی بود در تمام این سال‌‌هایی که پیششون شاگردی کرده بودیم و قد کشیده بودیم. همه جوره مدیونشون بودیم. عجیب غریب هوامون رو داشتن. می‌تونم بگم روی هیچکس اینچنین به عنوان حامی و راهنما حساب نمی‌کردم تو زندگیم. تا حالا داغ عزیز دیده بودم ولی هیچ‌وقت اینچنین احساس فقدان نکرده بودم..
امروز بعد از ظهر تو خونه طاقت نمی‌آوردیم. مصطفی اومد دنبال تک‌تکمون. قرآن کوچیکی از داخل کشو برداشتم که همراهم باشه. وقتی صرفا برای دیدن رسم الخط قرآن صفحه‌ای رو باز کردم، توجهم به آیه‌ای که داخل اون صفحه بود جلب شد و با خوندنش به یاد آقای رحیم‌پور دلم آروم‌تر شد..

«إِنَّ اللَّهَ اشْتَرَى مِنَ الْمُؤْمِنِینَ أَنْفُسَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّهَ یُقَاتِلُونَ فِی سَبِیلِ اللَّهِ فَیَقْتُلُونَ وَیُقْتَلُونَ وَعْدًا عَلَیْهِ حَقًّا فِی التَّوْرَاهِ وَالْإِنْجِیلِ وَالْقُرْآنِ وَمَنْ أَوْفَى بِعَهْدِهِ مِنَ اللَّهِ فَاسْتَبْشِرُوا بِبَیْعِکُمُ الَّذِی بَایَعْتُمْ بِهِ وَذَلِکَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِیمُ»

سوره توبه، آیه ۱۱۱


خوشا به حال آقای رحیم‌پور که تا آخرین نفس در راه خدا مجاهده کرد و عاقبت بخیر شد.. خدا درجاتشون رو عالی کنه و به خانوادشون و به ما صبر بده و بهمون توفیق بده که چند صباح باقی‌مونده رو زیر سایهٔ حضرت زهرا سلام الله علیها مثل آقای رحیم‌پور عزیز خوب زندگی کنیم و به صالحینی چون ایشون ملحق بشیم.. ان‌شاءالله..
آقای رحیم‌پور نخ تسبیح جمعمون بود. امشب بعد از نماز مغرب که درد دل می‌کردیم آیهٔ فوق رو برای رفقا خوندم و بعدش مصطفی گفت ادامه بده و تازه توجهم به آیهٔ بعد از اون جلب شد..

«التَّائِبُونَ الْعَابِدُونَ الْحَامِدُونَ السَّائِحُونَ الرَّاکِعُونَ السَّاجِدُونَ الْآمِرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَالنَّاهُونَ عَنِ الْمُنْکَرِ وَالْحَافِظُونَ لِحُدُودِ اللَّهِ وَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِینَ»

سوره توبه، آیه ۱۱۲

التماس دعای ظهور..

پی‌نوشت: علیرضا و مهدی به زیبایی گوشه‌ای از حقی که آقای رحیم‌پور بر گردن ما و نقشی که در زندگی ما و خیلی آدم‌های دیگه داشت رو روایت کرده‌اند. لطف می‌کنید فاتحه‌ای نثار روح پاک حامد رحیم‌پور عزیز کنید.



دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *